Bugün benim için ofisteki heyecanlı günlerden biriydi. Sebebi ise Zeitin’in Parkyeri günlerinden kalma(bizi kandırmadılarsa) bir geleneği olan “stajyerlerin bildikleri bir konuda sunum yapması” aktivitesinde sıranın bana gelmesiydi.
Aslında her şey bir kaç hafta önce bir muhabbet esnasında birimizin ortaya yanlışlıkla sunum lafı atması ile başladı. Sanırım Giray abinin bile unuttuğu bu sunum meselesi birden gündeme geldi. Tabi o günden beri sunum derslerindeki sunumlardan bile bir şekilde(buna dersi bırakmak da dahil) kaçan beni aldı bir sıkıntı. Okulda bilgisayar kulubümüzde gerek ders gerek toplantı amaçlı n(n>1 && n<10) kişiyle toplu olarak konuşmama ve arkadaş ortamında bıdı bıdı konuşan bir insan olmama rağmen nedense topluluk önünde konuşurken rahat hissetmemekteyim kendimi. Ama madem ki staja bir şeyler öğrenmeye geldim ve önümde de böyle bir iş var bir şekilde halletmek gerek diyip oturdum konu aramaya. Öncelikle geçen sene sunum yapmış olanların ne sunduklarını öğrendim ama bu bana yardımcı olmaktan daha çok moralimi bozdu. Remzi datamining hakkında, Ertuğ ise Robotik hakkında sunum yaptıklarını söyledi ki her ikisi de hem bilimsel hem de ilgi çekici konular. Benim yapabileceğim en teknik konunun concurrent programming olduğunu ve onu da sunum yapabilecek düzeyde bilmediğimi(sunum yapacak kadar iyi sadece C biliyorum sanırım, onu da anlatmak ayıp olurdu 
) düşününce biraz daha genel bir konuda ne sunumu yapabilirim diye düşünmeye başladım. Bu seneki sunumların “işletmeci” arkadaşlarımızdan dolayı diğer senelerden teknik açıdan farklı olacağını da hesaba katarak bir umut sunum işini rahatça hallederim diye “Özgür Yazılım Nedir?” onu anlatsam olur mu moduna girdim. Fakat belki de Türkiye’de “Özgür Yazılım”a en çok destek veren şirketlerinden birinde(ben de bunun için istememiş miydim burada stajyer olmayı 
) böyle bir konu seçmek bir nevi kendini bile bile kazana atmakla eşdeğerdi. Kaldı ki her ne kadar aramızdan ayrılmış olsa da Utku abinin adını google’a arattığımızda en üstte Enver Altın’la birlikte verdikleri “Özgür Yazılım” seminer sunumu çıkmakta. Tabi sunumun da her yerinde buram buram “Parkyeri” yazmakta.
Ve tabi bu kaygıları yaşarken bir yandan da Enver Altın’ın kendisinden sunumu dinlemiş olmanın benim için avantaj olduğunu düşünüyordum. Ayrıca okulda her türlü ortamda ben penguenim diye öne atlayıp özgür yazılımın neden iyi olduğunu, neden onları kullanmamız gerektiğini savunan ben değil miydim Neyse sıra geldi bir şekilde sunumu hazırlamaya. Aslında başlangıçta biraz doğaçlama takılırım ve insanların meraklarına göre bir şeyler anlatırım diye düşünüyordum ama daha önce benzer denemelerim(ders anlatma çalışmaları) hüsranla sonuçlandığı için bu fikrimden vazgeçip en azından bir taslak hazırlayayım dedim. Böylece kendime göre öncelikle yazılım nedirden başlayıp sonra yazılımın özgürlüğünü anlatan devamında Stallman’dan girip Linus’den çıkan bir sunumum oldu. Oldu olmasına da sunum zamanı gelip de herkes(evet garip bir şekilde bugün herkes ofisteydi ve herkes sunuma katıldı) etrafıma toplanınca ne taslak kaldı bende ne sunum haritası Olması gereken çok daha parçalı ve dağınık bir şekilde anlattım sunumumu ama Alper, Remzi, Bekir, Giray abi ve diğerleri gerekli yerlerde sorularıyla, müdahaleleriyle, yanıtlarıyla bir şekilde anlatılması gereken bilginin anlatılmasını sağladılar. Yaklaşık bir saat boyunca enine boyuna özgür yazılımı, açık kaynak kodu, lisansları, iş modellerini, nedenlerini, sonuçlarını, felsefesini konuştuk, tartıştık. Böylece her ne kadar benim sunumum istediğim şekilde güzel olmasa da herkesin öğrenmesini istediğim şeylerin öğrenilmesini sağlama açısından çok yararlı bir sunum oldu.
Başlangıçta da dediğim gibi bugün benim için heyecanlıydı, farklıydı, güzeldi. Kapatmak istediğim eksik yönlerimden birini kapatmak için büyük bir atılım yaptım. Bununla bırakmayıp devam etmeyi düşünüyorum(muhtemelen bu gazla okulumda benzer bir konuda sunum yaparım 
) . Sahne heyecanını lisedeki 2 yıllık tiyatro deneyimimde hissetmiş olmama rağmen sunum yapmak çok daha farklı bir heyecan yarattı. Aralarındaki en büyük farksa ikisinde de insanların sizi dinlediğini/izlediğini bilmenize rağmen tiyatroda siz insanları görmüyorsunuz ama sunum yaparken hem insanların sizi izlediğini görüyorsunuz hem de sizin de onlara bakmanız gerekiyor. Tabi tiyatroda karşınızdaki insanların konuşamayıp(kimse bir oyunu bölüp size iki çift laf etmez) sunumda ise karşınızdakilerin size her an bir şey sorabilecek özgürlükte olması da olayı bambaşka boyutlara çekmekte. Neyse benim için ilk olan bu sunum artık sundum kategorisine geçti. Umarım bundan sonra sundum kategorisine başka şeyler de ekleyebilirim.
mutlu kalın
spastik anry…
