Günaydın

Bu sabah erken kalktım. Uzun zamandır sabah derslerime gitmediğimden
böyle erken kalkıp kahvaltıya gitmek ve insanların da erken kalktığını
görmek garip geldi birden.
Ama bir şey dikkatimi çekti birdenbire. Daha önceden hiç farkında olmadığım bir şeydi bu hem de…
İnsanlar sabah kalkıp da birilerini görünce birbirlerine günaydın diyorlar ya işte onu farkettim.
Günaydın
derken insanda bir duygu kabarması oluyor. Ya da bende oluyor en
azından. O sabahın uyku sersemliğiyle birlikte içini döküyosun sanki
adama…
Normalde sıradan bir konuşma olacak bir şey sanırım ağızdan
çıkan ilk kelime olduğundan sanki bağırma gibi geliyor. Günaydın
diyorsun ya bunu derken sanki bir dağa çıkmış boşluğa doğru
“GÜÜÜÜÜÜNAAAAAYYYYDIIIIIIIIINNN” diye bağırıyormuşsun gibi geliyor. Onu
hissediyorsun. Ve karşındaki insan da aynı şekilde karşılık veriyor…
Aslında günaydın insanların sabah erken kalktıkları, kalkabildikleri için birbirlerini kutlama yöntemi bence…
Sanırım
öğlen tünaydın denmesi de bu yüzden olmuş… Öğlen kalkan bir adamla
sabahın köründe kalkan bir olur mu? Elbette olmaz… Biri doya doya
hissederek günaydın diyecek, diğerine ise sıradan, alaycı bir şekilde
“günaydın denmez bir kere tünaydın denir” denilecek.
Zaten ilkokulda da sabahın korunde boşu boşuna mı bağırdık yıllarca:
“GÜNAYDIN ARKADAŞLAAARRRR”
-Sağol